Aristotle and Dante Discover the Secrets of the Universe
Vorige zomer las ik de boeken Aristotle and Dante Discover the Secrets of the Universe en Aristotle and Dante Dive into the Waters of the World van de schrijver Benjamin Alire Sáenz. Twee prachtige boeken die het verhaal vertellen over twee tieners van Mexicaans-Amerikaanse afkomst die eind jaren '80 met elkaar bevriend geraken. Het eerste boek is ondertussen verfilmd en vol verwachting bekeek ik deze week de film. Is de film even goed of beter dan de film of blijft de leuze "het boek is altijd beter" toch overeind?
Het verhaal van Aristotle 'Ari' Mendoza en Dante Quintana start in de zomer van 1987 in El Paso, Texas. Veel is er niet te doen in de buurt, behalve het buitenzwembad die voor de nodige verkoeling onder de brandende Texaanse zon brengt. Ook Ari ziet weinig andere opties om zijn verveling tijdens de vakantie te doorbreken dan naar het zwembad te gaan, alleen... hij heeft niet echt vrienden en hij kan niet zwemmen. Hij wordt er echter opgemerkt door Dante Quintana, die besluit om Ari te helpen en hem te leren zwemmen. Zo ontstaat er tussen beide jongens een vriendschap die heel wat in beweging zet in hun jonge leven.
Aristotle Mendoza is afkomstig van een eerder traditioneel Mexicaanse familie, die echter gebukt gaat onder de familiegeheimen. Zijn oudere broer Bernardo zit een gevangenisstraf uit, maar Ari was op het moment van de misdaad nog te jong om zich te herinneren wat er is gebeurd en zijn ouders weigeren hem de waarheid te vertellen. Bernardo wordt doodgezwegen, maar Ari wordt toch elke dag geconfronteerd met het leed dat zijn broer heeft veroorzaakt. Zijn vader lijkt in zichzelf teruggetrokken, niet alleen door de situatie met Bernardo, maar ook door onverwerkte zaken die hij in de Vietnamoorlog heeft meegemaakt als marinier. Ari worstelt met het ondoorgrondelijke en afstandelijke karakter van zijn vader. Omdat Ari zelf ook muren rondom zich heen heeft getrokken, is zijn broer in zijn hoofd zijn beste vriend die hij enorm mist.
Dante Quintana is dan weer enig kind die uit een meer progressief gezin afkomstig is waarin de liefde meer voelbaar is en er een vrolijke sfeer hangt. Toch is ook Dante eerder een eenzaat, vooral omdat hij meer geïnteresseerd is in de artistieke wereld, literatuur en poëzie en dus weinig gemeen heeft met de doorsnee Texaanse tiener. Bovendien is hij veel minder opgegroeid met de Latino tradities en valt daarom wat tussen twee boten in. Dat maakt dat hij in de ogen van buitenstaanders vaak wat raar en quirky overkomt, maar dat weerhoudt hem niet om zijn vrolijke en oprecht eerlijke zelf te zijn.
Beide buitenbeentjes vinden ondanks de verschillen elkaar toch en beleven een mooie zomer samen. Maar dan kondigt Dante aan dat zijn vader een nieuwe job heeft aangenomen en ze dus moeten verhuizen. En dan gebeurt er een tragisch ongeval die beide families dichter bij elkaar brengt, net op een moment dat ze afscheid moeten nemen van elkaar. Maar zoals reeds gezegd, de vriendschap tussen beiden heeft ondertussen heel wat in beweging gezet.
Aristotle heeft tijdens de zomer voldoende zelfvertrouwen gekregen, omdat hij onder invloed van Dante vaak uitgenodigd en uitgedaagd wordt om uit zijn comfort zone te kruipen. Hierdoor kruipt Ari ook op school langzaamaan uit zijn schulp en laat hij zijn oog vallen op een meisje. Maar het heeft hem vooral moed gegeven om wanneer een andere familiegeheim wordt ontbloot eindelijk de confrontatie aan te gaan met zijn ouders om de waarheid over zijn broer te achterhalen. Dante aan de andere kant bloeit verder open in de artistieke wereld en leert zichzelf dan weer beter kennen wanneer hij zijn eigen seksualiteit wil leren verkennen.
Wanneer beide jongens elkaar terug ontmoeten de volgende zomer is dan ook de vraag of het ontdekken van zichzelf en het ontdekken van de waarheden hun vriendschap in de weg zal staan of net verder versterkt.
Ook al zijn de boeken duidelijk geschreven voor tieners, toch heb ik ook enorm genoten van het verhaal van deze twee jongens. Er zit namelijk heel wat rijkdom verscholen in de boeken. Het verhaal van Ari draait vooral rond de moeilijke relatie die hij vooral met zijn vader heeft, maar ook over de schaamte over het verleden, over het belang van vriendschappen in het leven, hoe omgaan met verwachtingspatronen en de woede in jezelf, ... Bij Dante draait het vooral rond de coming-of-age met de ontdekking van de eigen seksualiteit, de strijd om jezelf te durven zijn, over familieliefde, maar ook om de worsteling om als jonge latino Amerikaan tussen twee werelden in te moeten leven en de vraag op welke manier je uw afkomst moet omarmen.
Maar de kracht van het verhaal zit hem vooral in het feit dat die grote thema's toch met de nodige positiviteit, vreugde en hoop worden verteld. Het is zeker en vast geen mistroostig boek en dat verwacht ik ook niet van een young adult boek, maar het leest best lekker weg omdat je met het omslaan van elke pagina meer en meer zelf verliefd wordt op de personages. Ari is de introverte jongen die je op sleeptouw neemt in zijn gedachtewereld en die doorheen het boek zodanig open bloeit en een heldhaftige en integere jongen is, dat je niet anders kan dan voor hem te supporteren. Dante is dan weer meer de upbeat jongen wiens eerlijkheid en aanstekelijkheid je meteen doet beseffen dat je net Ari net anders kan dan bevriend te geraken met hem en van hem te houden. De ouders van Dante zijn dan weer personages waarop je instant jaloers bent op Dante, maar de grote verrassing in het boek zit hem vooral in de ouders van Ari. De liefde die zij tonen voor hun zoon doorheen het verhaal zorgt naar het einde toe van het eerste boek voor één van de mooiste en prachtigste momenten in het hele verhaal.
Kortom, net als zovelen voor mij die de boeken hebben ontdekt ben ik fan geworden van het verhaal en dat maakte mij enorm benieuwd naar de filmversie van het eerste boek. Ik ben eerlijk gezegd wel een beetje en stoemelings op de film gebotst. De filmversie heeft het namelijk knap lastig om de nodige aandacht te genereren. Wat misschien wel wat verbazing mag opwekken, omdat het boek toch wel in de loop der jaren aan populariteit heeft gewonnen, het feit dat het kan rekenen op Latino-sterren als Eva Longoria, Kevin Alejandro en Eugenio Derbez in zijn cast en voor de productie en verdeling van de film kon rekenen op namen als Lin-Manuel Miranda en Kyra Sedgwick. Maar toch kon dat niet beletten dat de film maar een bescheiden cinema-release kende in de VS en al snel naar de digitale kanalen werd overgebracht, er in Europa nog geen sprake is van een release en de film volgens IMDB wereldwijd nog maar een omzet van iets meer dan 400.000 dollar heeft opgeleverd. Zijn dit tekenen aan de wand en moet je dus vrezen voor een teleurstelling?
Goh, de film heeft mij zeker niet teleurgesteld, maar miste wel de sterke punch die het boek wel had. De redenen hiervoor liggen zelfs een beetje voor de hand. De film lijkt wat budget te missen, maar vooral wat tijd om het verhaal goed te vertellen. Geef de film een half uurtje langer en sommige punten kunnen beter uitgewerkt worden. Ik had na de film bijvoorbeeld de bedenking of mensen die het boek niet kennen wel mee waren wat de invloed van personages als Bernardo, de broer van Ari die in de gevangenis zit, of Gina, de klasgenote van Ari, eigenlijk wel hadden op de karaktervorming van Ari. Aan de andere kant voelt de periode dat Dante in Chicago zit ook wat stroef aan en komen de ouders van Dante door het tijdsgebrek misschien onbedoeld een tikkeltje te perfect over.
Gelukkig heeft men voor de hoofdrollen gekozen voor de onbekende acteurs Max Pelayo en Reese Gonzalez. Ze missen misschien net dat tikkeltje meer chemie samen om het helemaal magisch te maken, maar beiden zijn wel perfect gecast voor hun rol. De vriendschap tussen beiden komt authentiek over, ze brengen de personages het boek heel geloofwaardig over en je kan niet anders dan voor hen te supporteren doorheen het verhaal.
Verder siert het de regisseuse Aitch Alberto, die ook het script schreef, dat ze de rijkdom van het boek heeft proberen eer aan te doen en ook zoveel mogelijk te behouden. De moeilijke band met de vader, de liefde binnen een gezin, de latino-cultuur, de zelfacceptatie, .... Het komt allemaal aan bod, maar zonder echt de focus te leggen op het dramagehalte, maar net op de interne strijd die beide jongens met zichzelf en hun omgeving moeten uitvechten. Daarom blijft de filmversie ook best wel een intieme film die het verhaal op een eerlijke, liefdevolle manier vertelt. En daardoor slaagt de film er in om net als het boek het verhaal met de nodige positiviteit en hoop te vertellen.
Net daarom is de film dus de moeite waard. Het is een verhaal die jongeren kan blijven inspireren, zeker in de Latino wereld, die volwassenen blijft ontroeren en die hopelijk ook mensen aanzet om de boeken daadwerkelijk te lezen. Het boek was beter ja, maar de film is wel een mooie manier om reclame te maken voor het boek. Dus als je de kans krijgt, bekijk de film, lees de boeken en je hebt er een nieuw favoriet verhaal van het jaar bij.
Film bekeken op 2 januari 2024






Reacties
Een reactie posten